Στρεβλή πραγματικότητα

1pΗ ελληνική κοινωνία (άραγε, μόνον αυτή;) αντιμετωπίζει καθημερινά προβλήματα, τα οποία πολλές φορές λαμβάνουν χρόνο στις συζητήσεις μας και χώρο στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κοινωνικής δικτύωσης πολύ μεγαλύτερο από όσο θα έπρεπε πραγματικά να αναλογεί.

Αυτή η «άνιση βαρύτητα» συνήθως προκαλείται από πολιτικά πρόσωπα και ωθείται από τα φερέφωνά τους και τους «παντογνώστες» δημοσιογράφους, που μας οδηγούν με μαεστρία να ασχολούμαστε με τις ελάσσονος σημασίας πλευρές κάποιου σημαντικού ζητήματος και να αποφεύγουμε τη συζήτηση στον πυρήνα του προβλήματος, που πιθανόν θα φέρει και την λύση του.

Προ μηνός, ξαφνικά, όλοι αρχίσαμε να συζητούμε αν τις σημαίες στις παρελάσεις των μαθητών, κατά τη διάρκεια των εθνικών εορτών, θα πρέπει να τις κρατούν οι άριστοι μαθητές και μαθήτριες ή κάποιοι από το σύνολο της μαθητικής κοινότητας που θα επιλέγονται με κλήρωση…

Υπήρξαν επιχειρήματα ένθεν κακείθεν, άλλα που πάταγαν σε στέρεη λογική και άλλα… «κουκουρίκου». Μπλέχτηκαν η «αξιοκρατία» με τα «δικαιώματα του παιδιού», ο «ρατσισμός» με την «ιστορία του έθνους», η «περηφάνια των γονέων, των παππούδων και των γιαγιάδων» με την «ταξική διαστρωμάτωση» και άλλα πολλά… ων ουκ έστι αριθμός!

Αν προσπαθήσουμε όμως να δούμε το πραγματικό πρόβλημα, είναι βέβαιο ότι θα έπρεπε να ασχοληθούμε με την αναγκαιότητα ή μη αυτών των μαθητικών παρελάσεων, τι προσφέρουν, τι επιδιώκουν, αν ταιριάζουν με τη σύγχρονη κοινωνία, αν διαπαιδαγωγούν τα παιδιά μας στην παγκόσμια πολυπολιτισμική κοινωνία, αν συνάδουν με την… ενωμένη Ευρώπη!

Αυτές τις μέρες, με αφορμή το νομοσχέδιο που δίνει τη δυνατότητα αλλαγής φύλου στις ταυτότητες εκείνων των προσώπων που η καθημερινή πραγματικότητα της ζωής τους είναι αντίθετη με όσα αναγράφονται σε αυτές, προκλήθηκε ιδιαίτερη συζήτηση στα ΜΜΕ μετά από δηλώσεις και του ανώτατου θρησκευτικού ιερατείου της χώρας μας.

Οι θρησκευτικοί ταγοί αρνούμενοι, λίγο ως πολύ, την προτεινόμενη από την πολιτεία νομοθετική ρύθμιση, που επιλύει κάποια πραγματικά προβλήματα, επέλεξαν ως ένα σημείο αντίδρασής των την προτεινόμενη από το νομοσχέδιο ηλικία των 15 ετών και επιχειρηματολόγησαν με τη βασική σκέψη ότι οι δεκαπεντάχρονοι δεν είναι ώριμοι για αποφάσεις τέτοιου επιπέδου.

Ξέχασε το «ελληνορθόδοξο» ιερατείο ότι εδώ και αιώνες επιβάλλει τη βάπτιση σε νήπια προκαταλαμβάνοντας τη «στοίχισή τους» στην δογματική κοινωνία που εξουσιάζουν, αδιαφορώντας πλήρως για την έλλειψη εκ μέρους των νηπίων οποιασδήποτε ικανότητας επιλογής…

Θα ρωτήσουν κάποιοι αναγνώστες… στο τελευταίο παράδειγμα των δηλώσεων των επικεφαλής της θρησκείας, ποια είναι η «άνιση βαρύτητα»;

Κατά την άποψή μας, το φαινόμενο να συζητούνται περισσότερο οι σχολιασμοί κάποιων θρησκευτικών ηγετών από τα πραγματικά προβλήματα που ταλανίζουν την κοινωνία είναι παραπλανητικό και οδηγεί τα μέλη της κοινωνίας σε αντιπαραθέσεις που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν αδιάφορες… Ποιες είναι οι άλλες συνθήκες;

Μα φυσικά, ο διαχωρισμός της εκκλησίας από το κράτος και ο περιορισμός της αυστηρά στα θρησκευτικά της καθήκοντα…

Αυτό είναι το κέντρο του προβλήματος!

Αναδημοσίευση κεντρικού άρθρου της περιοδικής έκδοσης ΑΝΑΤΡΟΠΗ (φ. 11 – Οκτώβριος 2017)

Advertisements

About Ριζοσπαστική Ανατροπή Λυκόβρυσης-Πεύκης

Δημοτική παράταξη
This entry was posted in Εφημερίδα "ΑΝΑΤΡΟΠΗ", Κοινωνία and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s